Image

Jak pozbyć się wegetatywnej dystonii naczyniowej w domu?

Dystonia wegetatywna-naczyniowa (VVD) lub dystonia neurokręgowa (NDC) to złożone zaburzenie polietologiczne, które rozwija się z dysfunkcją autonomicznego układu nerwowego, która reguluje aktywność narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych. Choroba ta występuje również pod nazwą "cardioneurosis", "vegetoneuroz", które pokazują związek między objawami IRR a stanem autonomicznego układu nerwowego.

Chociaż większość lekarzy nie uznaje istnienia takiej diagnozy i choroby IRR, nie wierzy, ale w MKH można znaleźć rubrykę F45.3, która łączy wszystkie powyższe diagnozy. Jednak dla pacjentów dystonia wegetatywno-naczyniowa staje się prawdziwym testem, ponieważ choroba ma wiele opcji przebiegu i bolesne objawy, znacznie pogarsza jakość życia. Ale czas jej trwania nie ulega zmianie, ma korzystne rokowanie i łagodny przebieg.

Co to jest?

Krótko mówiąc, IRR jest zespołem, który pojawia się z powodu nerwów. Ogólnie rzecz biorąc, większość problemów pojawia się właśnie z powodu stresu i doświadczeń, ale dystonia naczyniowa jest zawsze pierwszą w kolejności.

Ataki IRD są spowodowane zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, które z kolei pojawiają się na tle zaburzeń czynnościowych układu nerwowego lub hormonalnego. To znaczy, nerwowe wstrząsy prawie zawsze stają się przyczyną. Która, jak wiadomo, rzadko przechodzi bez śladu i bardzo często może prowadzić dokładnie do dystonii neurokręgowej - tak nazywają chorobę.

Przyczyny VSD

Lekarze nazywają dziedziczne czynniki predyspozycji wśród głównych przyczyn zespołu dystonii wegetatywno-naczyniowej. Na tle niekorzystnych czynników zewnętrznych przyczyny te mogą mieć znaczący wpływ na stan ludzkiego autonomicznego układu nerwowego. Wiodącym elementem przejawów i ulepszeń tego zespołu jest mózg, a mianowicie podwzgórze, które jest odpowiedzialne za kontrolowanie ludzkiego układu hormonalnego. Zaburzenia neuropsychiatryczne prowadzą do nadmiernej aktywności niektórych procesów i hamowania innych, co w sposób kompleksowy wpływa na różne układy organizmu, w tym na układ sercowo-naczyniowy.

  1. Najczęściej dystonia wegetatywna u dzieci jest wykrywana w wyniku dziedziczności. Zwiększona nerwowość i stres w pierwszych miesiącach ciąży mogą mieć znaczący wpływ nie tylko na kształtowanie osobowości dziecka, ale także na wyższą aktywność nerwową mózgu. Fakty pokazują, że emocjonalna niestabilność ciała dziecka wywołuje rozwój IRR, nawet w dzieciństwie.
  2. Okres dojrzewania jest przejściowy, nie tylko w procesie przekształcania dziecka w dorosłego, ale także w neurofizjologicznego. Sytuacje konfliktowe, stresy emocjonalne, choroby przewlekłe, zaburzenia endokrynologiczne, brak ruchu i inne czynniki są w dużej mierze prowokatorami rozwoju dystonii wegetatywno-naczyniowej u młodzieży. Zwiększone obciążenie psychiczne, mające składnik dziedziczny, prowadzi do pewnego braku równowagi w ciele, co prowadzi do pojawienia się i rozwoju dystonii wegetatywnej-naczyniowej.
  3. W wieku dorosłym zmiany hormonalne w organizmie odgrywają szczególną rolę w wyzwalaniu mechanizmów VVD. Dlatego żeńska połowa populacji planety znacznie częściej cierpi na IRR niż samce. Okres prenatalny, ciąża, okres menopauzy, wszystko to, będąc kluczowymi momentami w życiu kobiety, może być punktem wyjścia do mobilizacji objawów dystonii wegetatywno-naczyniowej. Dystonia naczyniowo-naczyniowa jest szczególnie niekorzystna w czasie ciąży, kiedy nawet niewielkie odchylenia w zdrowiu kobiety mają wpływ na stan płodu.

To samo odnosi się do obecności nadwagi, która może być prowokatorem objawów dystonii. Zwiększenie masy ciała prowadzi do rozwoju nadciśnienia, co z kolei stanowi dodatkowe obciążenie dla układu sercowo-naczyniowego. Rozwój dystonii wegetatywnej w tym przypadku dotyka ludzi w różnym wieku.

Rodzaje chorób

W wyniku wegetatywnej dystonii naczyniowej wpływa na mózg i serce, nerki, kończyny. Dlatego zespół dystonii wegetatywnej jest podobny do kameleona: u różnych ludzi objawia się tak różnymi objawami, że trudno jest podejrzewać ich wspólną przyczynę. Istnieją trzy typy patologii: hipertoniczna, hipotoniczna i mieszana.

  1. Jeśli współczulny układ nerwowy przeważa niezależnie od "wewnętrznej konieczności" w ciągu dnia, mówią o nadciśnieniowej postaci dystonii wegetatywnej. Osoba skarży się na atak serca i / lub ataki paniki, niepokój, szybko się męczy, ale zasypia wieczorem. Zwiększone lub niestabilne ciśnienie.
  2. Gdy przywspółczulny NA przeważa przez cały dzień, osoba czuje się osłabiona, senna, zmęczona, a czasami zawroty głowy i omdlenia, jest to hipotoniczny typ IRD. Zmniejszone ciśnienie.
  3. Kiedy systemy współczulne i przywspółczulne "argumentują" za przywództwem, na przemian pokonując i przegrywając, hiper-i hipotoniczne symptomy zastępują się nawzajem, mówiąc o mieszanym typie.

Podczas badania okazuje się, że narządy i układy są w porządku, nie ma w nich patologii, a taka IRR nazywana jest pierwotną. Jeśli zespół objawów dystonii naczyniowo-wegetatywnej występuje na tle innej choroby, uważa się ją za wtórną.

Pierwsze znaki

Zaburzenia autonomicznego układu nerwowego mogą powodować bardzo różnorodne objawy, około 150 z nich jest znanych.W przypadku VSD objawy związane z reakcją naczyniową i centralnym układem nerwowym są najbardziej charakterystyczne:

  • bóle głowy;
  • szum w uszach;
  • zawroty głowy;
  • skłonność do omdlenia;
  • zwiększone tętno;
  • osłabienie, senność;
  • nadmierne pocenie;
  • niejasny wzrost temperatury ciała;
  • ból mięśni;
  • drżenie w ciele i rękach.

Dla osób z dystonią naczyniową, cechy psychiczne są osobliwe:

  • ostre krople emocji;
  • skłonność do paniki;
  • obsesyjne myśli;
  • zwiększony niepokój;
  • podejrzliwość w charakterze.

Kliniczne zespoły IRR

Autonomiczny zespół dysfunkcji łączy kompleksy sympatycznego, przywspółczulnego i mieszanego o charakterze uogólnionym, systemowym lub lokalnym, które objawiają się permanentnie lub w postaci paroksyzmów (kryzys wegetatywno-naczyniowy), z niezakaźnym stanem podgorączkowym, tendencją do asymetrii temperaturowej.

  1. Wagotonia charakteryzuje się bradykardią, trudnościami w oddychaniu, zaczerwienieniem skóry twarzy, poceniem się, ślinieniem, obniżeniem ciśnienia krwi, dyskinezą żołądkowo-jelitową. Kryzys gardłowy przejawia się uczuciem ciepła w głowie i twarzy, uduszeniem, ociężałością w głowie, nudnościami, osłabieniem, poceniem się, zawrotami głowy, chęcią wypróżnienia, może pojawić się wzmożona ruchliwość jelit, zwężenie źrenicy, zmniejszenie pulsu do 45-50 uderzeń / mi, zmniejszenie ciśnienia tętniczego do 80/50 mm Hg. Art.
  2. Sympaticotonia charakteryzuje się tachykardią, blednięciem skóry, podwyższonym ciśnieniem krwi, osłabieniem ruchliwości jelit, rozszerzeniem źrenic, dreszczami, uczuciem strachu i lęku. W przypadku wystąpienia współistniejącego zapalenia trzustki, pojawia się lub wzmaga ból głowy, drętwienie i chłód kończyn, pojawia się bladość twarzy, ciśnienie krwi wzrasta do 150 / 90-180 / 110 mm Hg, puls wzrasta do 110-140 uderzeń / min, ból jest zauważany serce, jest podniecenie, niepokój ruchowy, czasami temperatura ciała wzrasta do 38-39 ° C.
  3. Zespół zaburzeń psychicznych - zaburzenia behawioralne i motywacyjne - chwiejność emocjonalna, płaczliwość, zaburzenia snu, strach, kardiofobia. U pacjentów z VSD, wyższy poziom lęku, są skłonni do samooskarżenia, boją się podejmować decyzje. Dominują wartości osobiste: ogromna troska o zdrowie (hipochondria), aktywność w okresie choroby maleje. W diagnozie ważne jest odróżnienie dysfunkcji autonomicznej somatycznej, w której nie ma zaburzeń psychicznych i zaburzeń hipochondrycznych, również uznawanych za stan somatogeniczny podobny do nerwicy, a także zaburzeń panicznych i fobii, innych chorób nerwowych i psychicznych.
  4. Kryzysy mieszane charakteryzują się kombinacją symptomów typowych dla kryzysów lub ich alternatywnych przejawów. Mogą również występować: czerwony dermografizm, strefy przeczulicy bólowej w okolicy przedsionkowej, "plamiste" przekrwienie górnego odcinka klatki piersiowej, nadmierne pocenie się i akrocyanoza rąk, drżenie rąk, niezakaźny stan podgorączkowy, skłonność do kryzysów wegetatywno-naczyniowych i asymetrie temperatur.
  5. Zespół hiperwentylacji (oddechowy) to subiektywne odczucie braku powietrza, kompresji klatki piersiowej, trudności w oddychaniu, potrzebę głębokich oddechów. U wielu pacjentów jest to kryzys, którego obraz kliniczny bliski jest uduszenia. Najczęstsze przyczyny rozwoju zespołu oddechowego to: aktywność fizyczna, wysiłek psychiczny, przebywanie w dusznym pomieszczeniu, nagła zmiana zimna i ciepła oraz słaba tolerancja transportu. Wraz z psychicznymi czynnikami duszności duże znaczenie ma zmniejszenie zdolności adaptacyjnej kompensacji funkcji oddechowej do stresu hipoksycznego.
  6. Zespół zaburzeń adaptacyjnych, zespół asteniczny - szybkie męczenie się, osłabienie, nietolerancja na stres fizyczny i psychiczny, zależność meteorologiczna. Uzyskane dane wskazujące na to, że podstawą zespołu astenicznego są transcapilarne zaburzenia metaboliczne, zmniejszone zużycie tlenu przez tkanki i zaburzona dysocjacja hemoglobiny.
  7. Zespół sercowo-naczyniowy - cardialgia w lewej połowie klatki piersiowej, występujący podczas wysiłku emocjonalnego, a nie fizycznego, towarzyszy zaburzeniom hipochondrycznym i nie jest zatrzymywany przez analizy koronalne. Wahania ciśnienia krwi, niestabilność pulsu, tachykardia, hałas funkcjonalny. W przypadku EKG i ergometrii rowerowej najczęściej wykrywa się zatoki i pozasortoliczne zaburzenia rytmu, nie stwierdza się objawów niedokrwienia mięśnia sercowego.
  8. Zespół neurogastryczny - aerofagia neurogastryczna, skurcz przełyku, duodenostaza i inne zaburzenia motorycznej ewakuacji i funkcje wydzielnicze żołądka i jelit. Pacjenci skarżą się na zgagę, wzdęcia, zaparcia.
  9. Zespół tkanki metabolicznej i zaburzeń naczyń obwodowych - obrzęk tkanek, bóle mięśni, angiotrofonowroz, zespół Raynauda. Sercem ich rozwoju są zmiany napięcia naczyniowego i przepuszczalności naczyń, metabolizm przezbrzusznikowy i zaburzenia mikrokrążenia.
  10. Zespół zaburzeń naczyniowo-mózgowych - bóle głowy, zawroty głowy, hałas w głowie i uszach, tendencja do omdlenia. Podstawą ich rozwoju jest mózgowa angiodystonia, której podstawą patogenetyczną jest rozregulowanie napięcia naczyniowego w stanie hipertonicznym, hipotonicznym lub mieszanym. U niektórych pacjentów z uporczywym zespołem głodowym dochodzi do naruszenia tonu naczyń krwionośnych nie tylko tętniczych, ale także żylnych, tzw. Funkcjonalnego nadciśnienia żylnego.

Atak paniki

Jest to inny syndrom, który będzie charakterystycznym objawem dystonii wegetatywno-naczyniowej. Człowiek doświadcza silnego strachu, uczucia zbliżania się do niepokoju, ogarnia go fala strachu.

W tym samym czasie ciało wysyła sygnały o niebezpieczeństwie, ale nie zapewnia rozwiązania problemu. Dlatego pacjent ma silny lęk przed śmiercią, wydaje mu się - serce zatrzymuje się, przechwytuje oddech. Warto zauważyć, że dosłownie w ciągu 10-15 minut atak paniki na tle IRR przechodzi, stan ludzki wraca do normy.

Przebieg IRR

W większości przypadków, bez czynników wywołujących, choroba ma charakter ukryty (bezobjawowy).

Jednak pod wpływem niekorzystnych warunków i przeciążeń są częste przejawy kryzysów. Takie kryzysy mają czasami charakter nagły i towarzyszą im objawy charakterystyczne dla wielu chorób: bladość, obfite pocenie się, obniżenie ciśnienia krwi, ból w jamie brzusznej, nudności i wymioty, obniżenie temperatury ciała.

Kryzys wzrost aktywności choroby jest bardziej dotkliwy u ludzi starszych, zwłaszcza u tych, którzy cierpią na choroby współistniejące. W wielu przypadkach kryzys jest wynikiem długo gromadzonych składników, dlatego też występują częste przypadki wystąpienia wielu objawów jednocześnie.

Diagnostyka

Jak już wspomniano, IRR jest diagnozą wykluczenia. Dlatego do jej diagnozy potrzebne są wszystkie dodatkowe metody, które wyeliminują patologię organiczną. Potrzebujemy ogólnego badania pacjenta, konsultacji z neurologiem, kardiologiem, gastroenterologiem i endokrynologiem.

Przeprowadzić kompletne badanie kardiologiczne: testy laboratoryjne, cholesterol, EKG, USG serca, testy z obciążeniem, ECT i ciśnienie krwi. Zaleca się również prześwietlenie narządów klatki piersiowej, ultradźwięków narządów jamy brzusznej, nerek i tarczycy, fibrogastroskopię i kolonoskopię w przypadku dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Określić poziom hormonów tarczycy, ponieważ jej patologii towarzyszą podobne objawy.

Jeśli podczas wszystkich dodatkowych badań nie zostanie stwierdzona żadna patologia, u pacjenta rozpoznano dystonię naczyniowo-wegetyczną zgodnie z:

  • wiodący zespół kliniczny (sercowy, hipotoniczny, hipertoniczny, oddechowy, asteniczny, nerwicowy, mieszany);
  • nasilenie - łagodne (3-6 dolegliwości i objawy), umiarkowane (8-16 znaków), ciężkie (ponad 17 objawów i częste kryzysy);
  • faza choroby (zaostrzenie lub remisja).

Leczenie dystonii wegetatywno-naczyniowej

W przypadku opisanego zaburzenia schemat leczenia musi być złożony, długoterminowy, z uwzględnieniem specyfiki dysfunkcji, czynnika etiologicznego i indywidualnych cech osobniczych danej osoby. Przy obecnym przebiegu tego naruszenia środki terapeutyczne będą długie.

Jak więc pozbyć się dystonii wegetatywnej u dorosłych? Z reguły środki terapeutyczne obejmują stosowanie programów nielekowych, które można uzupełnić środkami uspokajającymi.

Bezużyteczne interwencje terapeutyczne obejmują:

  1. Optymalizacja okresów pracy i odpoczynku. Aby pozbyć się symptomów IRR, powinieneś równomiernie przeplatać klasy umysłowej i fizycznej pracy, aby zminimalizować czas spędzany przed monitorem komputera i telewizorem. W przypadku braku takiej możliwości, co 60-90 minut, aby zrobić sobie przerwę, wykonaj ćwiczenia dla oczu, rozgrzej grzbiet.
  2. Zgodność ze stabilną codzienną rutyną z obowiązkowym pełnym odpoczynkiem. Normalny czas nocnego snu dla każdej osoby jest indywidualny. Ale dla większości, liczba ta nie powinna być mniejsza niż 8-9 godzin. Ważne są również warunki snu. Sypialnia nie powinna być duszna, potrzebujesz regularnego wietrzenia i czyszczenia na mokro. Łóżko powinno być wygodne, dostosowane do wzrostu i budowy osoby. Lepiej jest wybrać materac ortopedyczny i poduszkę.
  3. Dieta z włączeniem do diety pokarmów bogatych w potas i magnez. To właśnie te minerały biorą udział w przekazywaniu impulsów w zakończeniach nerwowych, poprawiają aktywność serca i naczyń krwionośnych, przywracają równowagę w pracy układu nerwowego. Dlatego też, gdy VSD zalecał stosowanie gryki i płatków owsianych, roślin strączkowych, suszonych owoców, orzechów, ziół, ziemniaków, marchwi i bakłażana.
  4. Odpowiednia aktywność fizyczna. Najlepsze są ćwiczenia, które odbywają się na świeżym powietrzu lub w wodzie, ale jednocześnie nie obciążają układu mięśniowego i sercowo-naczyniowego. Przede wszystkim pacjent cierpiący na dystonię naczyniowo-naczyniową nadaje się do pływania, wodnego aerobiku, tańca, jazdy na nartach i jazdy na rowerze. Przy takich obciążeniach istnieje staranne szkolenie serca, stan psycho-emocjonalny jest znormalizowany. Jednocześnie należy unikać uprawiania sportów, w których konieczne jest wykonywanie ostrych ruchów, wysokich skoków lub pozostawania w statycznym napięciu przez długi czas. Powoduje to dodatkowe obciążenie naczyń i może prowadzić do pogorszenia przebiegu choroby.
  5. Akupunktura i masaż wspomagają relaksację, likwidują niepokój, normalizują ciśnienie krwi i przywracają sen. W przypadku typu nadciśnieniowego ruchy masażu są pokazywane w wolnym tempie, ze zwiększonym efektem na okolicy szyi. W hipotonicznym wariancie IRR masaż powinien być szybki i intensywny.
  6. Używanie leków ziołowych. Kiedy VSD ze wzrostem ciśnienia krwi, odpowiednie są zioła o działaniu uspokajającym i hipotensyjnym (nalewka waleriana, piwonia, matka). Hipotoniczny wariant choroby wymaga stosowania leków o działaniu pobudzającym i aktywującym (Eleutherococcus, Aralia, Ginseng).
  7. Metody fizjoterapii mają pozytywny wpływ na dystonię naczyniowo-naczyniową z powodu normalizacji interakcji różnych części układu nerwowego, napięcia naczyniowego. Takie procedury poprawiają krążenie krwi w narządach i tkankach, aktywują procesy metaboliczne. Lista stosowanych metod jest dość duża: elektroforeza z roztworami leczniczymi na odcinku szyjnym, zastosowanie ozokerytu lub parafiny w obszarze kołnierza, napromienianie laserem w połączeniu z magnetoterapią. Doskonały efekt mają zabiegi wodne. Dla wszystkich typów IRR pokazano kąpiele kontrastowe, prysznice okrągłe i wachlarzowe, masaż podwodny i pływanie.
  8. Kiedy IRR typu hipotonicznego jest konieczne do korzystania z produktów, które zwiększają ton naczyń krwionośnych: zielonej herbaty, naturalnej kawy, mleka. W przypadku nadciśnieniowego wariantu choroby pokarmy, które powodują wzrost ciśnienia krwi, powinny być wykluczone z diety: mocna herbata i kawa, pikle i pikantne potrawy.

Podczas diagnozowania dystonii wegetatywnej-naczyniowej leki są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego. Efekt terapeutyczny koncentruje się na przywróceniu równowagi w funkcjonowaniu układu zwojowego.

Leki na VSD

Leczenie farmakologiczne jest określane przez preferencyjne objawy u danego pacjenta. Główną grupą leków na IRR są leki o działaniu uspokajającym:

  1. Fitopreparaty - waleriany, motherwort, Novo-Passit, itp.;
  2. Leki przeciwdepresyjne - tsipraleks, paroksetyna, amitryptylina;
  3. Tranquilisers - seduksen, Elenium, tazepam, grandaxine.

W niektórych przypadkach przepisane leki nootropowe (piracetam, omnaron), leki naczyniowe (cynaryzyna, aktovegin, cavinton), leki psychotropowe - grandaxine, mezapam, sonapaks. W przypadku hipotonicznego typu VSD pomocne jest zastosowanie adaptogenów i fitomedii tonikowych - Eleutherococcus, Ginseng, Pantocrinum

Z reguły leczenie rozpoczyna się od bardziej "miękkich" preparatów ziołowych, w przypadku braku efektu dodaje się lekkie środki uspokajające i przeciwdepresyjne. W przypadkach silnego lęku, ataków paniki, zaburzeń podobnych do nerwic, nie można nic zrobić bez korekty leków.

Leczenie objawowe ma na celu wyeliminowanie objawów innych narządów, przede wszystkim układu sercowo-naczyniowego.

Przy tachykardii i podwyższonym ciśnieniu krwi, anaprilin i inne leki z grupy beta-blokerów (atenolol, egilok), są przepisywane inhibitory ACE. Kardialgia jest zwykle usuwana przez przyjmowanie środków uspokajających - seduksen, Corvalol, Valocordin.

Bradykardia mniej niż 50 uderzeń serca na minutę wymaga stosowania atropiny, preparatów z belladonny. Pomagają w tym chłodne kąpiele tonizujące, prysznice i ćwiczenia fizyczne.

Środki ludowe

Pierwsze traktowanie środków zaradczych ludowej metody IRR obejmuje zapewnienie statków wsparcia.

  • Kojące opłaty. Aby przywrócić harmonijny stan układu nerwowego, przydatne jest picie ziołowych, które można kupić w aptece lub gotować samemu. Oto jeden z nich: wymieszaj w równych proporcjach korzeń kozłka, kminek, wisienka, koperek i nagietek. 1 łyżeczkę mieszanki zalać 150 ml wrzącej wody, zaparzać przez 2 godziny i przecedzić. Lek należy przyjmować 5 razy na dobę, 15 ml na miesiąc. Nie zaleca się dokonywania przerw, ponieważ regularność podawania bezpośrednio wpływa na skuteczność leczenia.
  • Kolejny balsam jest przygotowany nie tylko do wzmacniania naczyń, pomaga przy udarach i atakach serca, miażdżycy naczyń krwionośnych, hałas w głowie, uszy, procesy zapalne - biorąc pod uwagę skład, okazuje się bardzo potężnym narzędziem. Aby to zrobić, przygotowuje się trzy nalewki - 40 gramów czerwonych kwiatów koniczyny wlewa się z 40% alkoholem w ilości 500 ml i pozostawia w ciemności przez 14 dni, a następnie filtruje. Drugi wlew przygotowywany jest z korzenia kaukaskiej Dioscorea w ilości 50 gramów, wcześniej zmiażdżony. Składnik wlewa 40% alkoholu w objętości 500 ml, nalegając jak koniczyna. Trzecia nalewka jest wykonana z miękkiego propolisu, który jest kruszony i wylewa 70% alkoholu w zaciemnionym szklanym pojemniku w proporcji 100 gramów na 1000 ml. Pojemność szczelnie zamknięta, domagać się w ciemności przez 10 dni w temperaturze pokojowej, przefiltrować. Następnie nalewkę dokładnie wymieszano w stosunku 1: 1: 1. Balsam przyjmuje się na małej łyżeczce trzy razy dziennie po posiłku, uprzednio rozcieńczonej wodą o objętości 50 ml. Czas trwania takiej terapii wynosi dwa miesiące. Następnie należy zrobić sobie przerwę przez 14 dni i powtórzyć kurs.
  • Konieczne jest wzięcie szklanki suchych nasion kopru, dodanie do nich dwóch dużych łyżek pokrojonego korzenia kozłka, umieszczenie mieszaniny w termosie i zalanie litrem przegotowanej wody. Kompozycję infukuje się przez 24 godziny, po czym jest filtrowana i do cieczy dodaje się 500 ml naturalnego miodu. Wszystko jest dokładnie wymieszane, umieszczone w lodówce. Lek przyjmuje się trzy razy dziennie przed posiłkami. Przed jedzeniem powinno upłynąć co najmniej 30 minut. Pojedyncza ilość mieszaniny to jedna duża łyżka. Przebieg leczenia trwa do zakończenia przygotowywanego leku.

Nie warto tego robić

Czego nie należy robić pacjentom z dystonią naczyniowo-naczyniową?

  1. Zaangażuj się w dietę i post.
  2. Negatywnie patrzeć na to, co dzieje się w życiu.
  3. Aby stworzyć dodatkowy stres dla ciała - douches, nowoczesne praktyki oddechowe.
  4. Ćwicz medytację.
  5. Wyczerpaj się z ciężkim wysiłkiem fizycznym.
  6. Próbując znaleźć nową manifestację choroby.
  7. Pij alkohol.

Posłuchaj także amatorów w tej sprawie (sąsiedzi, koleżanki, znajomi, krewni, którzy nie mają wykształcenia medycznego), szczególnie jeśli chodzi o przepisywanie leków!

Podsumuj

Wielu lekarzy uważa, że ​​taka diagnoza nie istnieje. Niepokojące jest to, że nikt jeszcze nie zdecydował się na nazewnictwo choroby, każdy nazywa to inaczej, nikt nie może dokładnie powiedzieć, w jaki sposób się objawia.

Każdy z symptomów związanych z objawami dystonii wegetatywno-naczyniowej można znaleźć u każdej osoby w dowolnym okresie jego życia. Wszyscy ludzie na świecie nie mogą chorować na żadną chorobę.

  1. Objawy dystonii wegetatywnej - naczyniowej opisywane są bardzo niejasno iw różnych źródłach na różne sposoby. W przypadku większości pacjentów, którzy byli zdiagnozowani od lat, trudno jest wyjaśnić, że nie mają takiej choroby, a nawet nie ma takiej choroby. W przeciwnym razie powstaje całkowicie logiczne pytanie - od tego, co traktowano przez te wszystkie miesiące czy lata?
  2. Dla wielu lekarzy diagnoza ta to "łódź ratunkowa" lub "kosz na śmieci", w zależności od tego, na którą stronę patrzeć. Jeśli pacjent ma wiele objawów, ale podczas badania nie wykryto znaczącej patologii organicznej, nie można powiedzieć mu, że wszystko jest w porządku.
  3. W końcu przyszedł ze skargami, coś go dręczyło, coś zaprowadziło go do gabinetu lekarskiego. Po prostu nie rozumie lekarza i decyduje, że nie jest wystarczająco kompetentny i pójdzie do innego lekarza, w nadziei, że zrozumie problem. Dlatego lekarz używa sprawdzonej metody, zapisuje diagnozę "dystonii wegetatywno-naczyniowej" na karcie.

Następnie przepisuje pacjentowi nieszkodliwy kozłek walczący, pospolity, chodzi wieczorami pod księżycem, któremu towarzyszą refleksje nad czymś pozytywnym. Co mamy? A wilki są karmione, a owce są całe. Pacjent cieszy się, że przyczyna jego problemów okazała się na szczęście banalna, ponieważ jest też większość przyjaciół i krewnych dystonii wegetatywno-naczyniowej.

Dystonia wegetatywna

Dystonia naczyniowo-naczyniowa to zespół zaburzeń czynnościowych opartych na rozregulowaniu napięcia naczyniowego autonomicznego układu nerwowego. Przejawia napadowe lub stałe bicie serca, nadmierne pocenie się, bóle głowy, mrowienie w okolicy serca, zaczerwienienie lub blednięcie twarzy, chłód, omdlenia. Może prowadzić do rozwoju nerwicy, przetrwałego nadciśnienia tętniczego, znacząco pogarsza jakość życia.

Dystonia wegetatywna

Dystonia naczyniowo-naczyniowa to zespół zaburzeń czynnościowych opartych na rozregulowaniu napięcia naczyniowego autonomicznego układu nerwowego. Przejawia napadowe lub stałe bicie serca, nadmierne pocenie się, bóle głowy, mrowienie w okolicy serca, zaczerwienienie lub blednięcie twarzy, chłód, omdlenia. Może prowadzić do rozwoju nerwicy, przetrwałego nadciśnienia tętniczego, znacząco pogarsza jakość życia.

We współczesnej medycynie dystonia wegetatywno-naczyniowa nie jest uważana za chorobę niezależną, ponieważ jest to połączenie objawów rozwijających się na tle przebiegu dowolnej patologii organicznej. Dystonia naczyniowo-naczyniowa jest często określana jako dysfunkcja wegetatywna, angiouroza, nerwica psycho-wegetatywna, dystonia naczynioruchowa, zespół dystonii wegetatywnej itp.

Termin "dystonia wegetatywno-naczyniowa" oznacza naruszenie regulacji wegetatywnej wewnętrznej homeostazy organizmu (ciśnienie krwi, częstość akcji serca, przenikanie ciepła, szerokość źrenic, oskrzela, funkcje trawienne i wydalnicze, synteza insuliny i adrenaliny), czemu towarzyszą zmiany napięcia naczyniowego i krążenie krwi w tkankach i narządach.

Dystonia naczyniowo-naczyniowa jest niezwykle częstym zaburzeniem i występuje u 80% populacji, jedna trzecia z tych przypadków wymaga pomocy terapeutycznej i neurologicznej. Pojawienie się pierwszych objawów dystonii wegetatywno-naczyniowej odnosi się z reguły do ​​dzieciństwa lub dojrzewania; wyraźne naruszenia ujawniają się w wieku 20-40 lat. Kobiety są podatne na rozwój dysfunkcji autonomicznej 3 razy częściej niż mężczyźni.

Cechy morfologiczne i funkcjonalne autonomicznego układu nerwowego

Funkcje wykonywane przez autonomiczny układ nerwowy (ANS) w organizmie są niezwykle ważne: kontroluje i reguluje aktywność narządów wewnętrznych, zapewniając utrzymanie homeostazy - stałą równowagę środowiska wewnętrznego. W swoim działaniu ANS jest autonomiczny, tzn. Nie podlega świadomej, wolicjonalnej kontroli ani innym częściom układu nerwowego. Wegetatywny system nerwowy zapewnia regulację różnych procesów fizjologicznych i biochemicznych: utrzymywanie termoregulacji, optymalnego poziomu ciśnienia krwi, procesów metabolicznych, tworzenia i trawienia moczu, hormonalnych, sercowo-naczyniowych, reakcji immunologicznych itp.

ANS składa się z podziałem współczulnym i przywspółczulnym, które mają przeciwny wpływ na regulację różnych funkcji. Sympatyczny wpływ ANS obejmuje rozszerzenie źrenic, zwiększenie procesów metabolicznych, wzrost ciśnienia krwi, zmniejszenie napięcia mięśni gładkich, zwiększenie częstości akcji serca i zwiększenie oddychania. Parasympathetic - zwężenie źrenicy, obniżenie ciśnienia krwi, poprawa napięcia mięśni gładkich, redukcja akcji serca, spowolnienie oddychania, poprawa funkcji wydzielniczej gruczołów trawiennych itp.

Prawidłową aktywność ANS zapewnia spójność funkcjonowania układu współczulnego i przywspółczulnego oraz ich odpowiednia reakcja na zmiany czynników wewnętrznych i zewnętrznych. Brak równowagi między współczulnym i przywspółczulnym działaniem ANS powoduje rozwój dystonii wegetatywno-naczyniowych.

Przyczyny i rozwój dystonii wegetatywno-naczyniowej

Rozwój dystonii wegetatywnej u małych dzieci może wynikać z patologii okresu okołoporodowego (niedotlenienie płodu), urazów porodowych, chorób okresu noworodkowego. Czynniki te negatywnie wpływają na powstawanie somatycznego i autonomicznego układu nerwowego, użyteczność ich funkcji. Dysfunkcja wegetatywna u tych dzieci objawia się zaburzeniami trawienia (częste niedomykanie, wzdęcia, niestabilny stolec, słaby apetyt), brakiem równowagi emocjonalnej (zwiększony konflikt, kapryśność) i tendencją do przeziębienia.

W okresie dojrzewania rozwój narządów wewnętrznych i rozwój organizmu jako całości wyprzedza tworzenie regulacji neuroendokrynnej, co prowadzi do nasilenia dysfunkcji autonomicznej. W tym wieku dystonia wegetatywno-naczyniowa objawia się bólem w okolicy serca, przerwami i kołataniem serca, labilnością ciśnienia krwi, zaburzeniami neuropsychiatrycznymi (zwiększone zmęczenie, zmniejszona pamięć i uwaga, gorący temperament, wysoki niepokój, drażliwość). Dystonia naczyniowo-naczyniowa występuje u 12-29% dzieci i młodzieży.

U dorosłych pacjentów występowanie dystonii wegetatywno-naczyniowych może być wywołane i nasilone z powodu wpływu chorób przewlekłych, depresji, stresu, nerwic, urazów głowy i urazów kręgosłupa szyjnego, chorób endokrynologicznych, patologii przewodu żołądkowo-jelitowego i zmian hormonalnych (ciąża, menopauza). W każdym wieku dziedziczność konstytucyjna jest czynnikiem ryzyka dla dystonii wegetatywno-naczyniowych.

Klasyfikacja dystonii wegetatywno-naczyniowej

Do chwili obecnej nie opracowano pojedynczej klasyfikacji dystonii wegetatywno-naczyniowej. Według różnych autorów dysfunkcja autonomiczna różni się w zależności od następujących kryteriów:

  • Zgodnie z przewagą efektów współczulnych lub przywspółczulnych: odmiana sympatykotoniczna, parasympato-toniczna (wagotoniczna) i mieszana (sympatyczno-przywspółczulna) dystonia wegetatywno-naczyniowa;
  • Zgodnie z powszechnym występowaniem zaburzeń autonomicznych: uogólniony (z interesem kilku układów narządów jednocześnie), układowy (z interesem jednego narządu systemu) i lokalny (lokalny) kształt dystonii wegetatywno-naczyniowej;
  • W zależności od intensywności przebiegu: utajony (ukryty), napadowy (napadowy) i stały (stały) wariant dystonii wegetatywno-naczyniowej;
  • Stopień nasilenia objawów: łagodny, umiarkowany i ciężki;
  • Zgodnie z etiologią: pierwotna (uwarunkowana konstytucyjnie) i wtórna (z powodu różnych stanów patologicznych) dystonia wegetatywno-naczyniowa.

Zgodnie z naturą ataków, które komplikują przebieg dystonii wegetatywno-naczyniowej, izolowane są nasienia, takie jak: współczulny, napadowy i mieszany. Kryzysy świetlne charakteryzują się monosymptomatycznymi objawami, występującymi przy wyraźnych przesunięciach autonomicznych, w ciągu ostatnich 10-15 minut. Kryzys o umiarkowanym nasileniu ma objawy bezobjawowe, wyraźne zmiany wegetatywne i trwa od 15 do 20 minut. Poważne kryzysy przejawiają się w postaci polisymptomatów, ciężkich zaburzeń autonomicznych, hiperkinezji, napadów drgawek, czasu trwania ataku dłuższego niż godzina i postefilii osłabienia przez kilka dni.

Objawy dystonii wegetatywnej-naczyniowej

Przejawy dystonii wegetatywno-naczyniowej są różnorodne, co wynika z wielostronnego wpływu na organizm ANS, który reguluje główne funkcje wegetatywne - oddychanie, ukrwienie, pocenie się, oddawanie moczu, trawienie itp. inne stany napadowe).

Kilka grup objawów dystonii wegetatywnej naczyniowej odróżnia się od pierwotnych zaburzeń w aktywności różnych układów ciała. Zaburzenia te mogą występować w izolacji lub mogą być łączone ze sobą. Objawy dystonia wegetatywna-naczyniowa obejmują ból w okolicy serca, tachykardię, poczucie przerwania i zanikanie w pracy serca.

W przypadku naruszenia układu oddechowego dystonia wegetatywno-naczyniowa objawia się objawami oddechowymi: przyspieszonym oddechem (tachypnea), niezdolnością do głębokiego wdechu i wydechu, uczuciem braku powietrza, ociężałością, zatorem w klatce piersiowej i ostrą napadową dusznością, przypominającą atak astmatyczny. Dystonia wegetatywno-naczyniowa może objawiać się różnymi zaburzeniami dysdynamicznymi: fluktuacjami ciśnienia żylnego i tętniczego, upośledzeniem krążenia krwi i limfy w tkankach.

Wegetatywne zaburzenia termoregulacji obejmują niestabilność temperatury ciała (wzrost do 37-38 ° C lub spadek do 35 ° C), uczucie zimna lub uczucie ciepła, pocenie się. Przejawy zaburzeń termoregulacyjnych mogą być krótkotrwałe, długotrwałe lub trwałe. Zaburzenie regulacji wegetatywnej funkcji przewodu pokarmowego jest wyrażone zaburzeniami dyspeptycznymi: ból i skurcze żołądka, nudności, odbijanie się, wymioty, zaparcia lub biegunka.

Dystonia naczyniowo-naczyniowa może powodować pojawienie się różnego rodzaju zaburzeń układu moczowo-płciowego: anorgazmia z zachowanym pożądaniem seksualnym; bolesne, częste oddawanie moczu pod nieobecność organicznej patologii dróg moczowych itp. Psycho-neurologiczne objawy dystonii wegetatywno-naczyniowej obejmują letarg, osłabienie, zmęczenie z niewielkim obciążeniem, zmniejszone działanie, zwiększoną drażliwość i płaczliwość. Pacjenci cierpią na bóle głowy, meteozavisimosti, zaburzenia snu (bezsenność, powierzchowny i niespokojny sen).

Powikłania dystonii wegetatywno-naczyniowej

Przebieg dystonii wegetatywno-naczyniowej może być utrudniony przez kryzysy wegetatywne występujące u ponad połowy pacjentów. W zależności od częstości występowania zaburzeń w jednej lub drugiej części układu wegetatywnego, różnią się: dolegliwości współczulne, okołogardłowe i mieszane.

Rozwój kryzysu sympatia-nadnercza lub "napad paniki" następuje pod wpływem gwałtownego uwalniania adrenaliny do krwi, która występuje pod kontrolą układu wegetatywnego. Przebieg kryzysu zaczyna się od nagłego bólu głowy, kołatania serca, zgryzotliwości, blednięcia lub zaczerwienienia twarzy. Obserwuje się nadciśnienie tętnicze, zwiększa się puls, pojawia się stan podgorączkowy, drżenie dreszczy, drętwienie kończyn, uczucie silnego lęku i strachu. Koniec kryzysu jest tak nagły jak początek; po zakończeniu - astenia, wielomocz z wyładowaniem o niskiej grawitacji właściwej.

Kryzys vaginosis manifestuje się objawami, pod wieloma względami przeciwnymi efektom współczulnym. Jego rozwojowi towarzyszy uwalnianie insuliny do krwioobiegu, gwałtowny spadek poziomu glukozy i wzrost aktywności układu trawiennego. Kryzysy pochwowe i wyspiarskie charakteryzują się poczuciem niewydolności serca, zawrotów głowy, arytmii, trudności w oddychaniu i uczucie braku powietrza. Występuje zmniejszenie częstości tętna i obniżenie ciśnienia krwi, pocenie się, zaczerwienienie skóry, osłabienie i ciemnienie oczu.

Podczas kryzysu zwiększa się motoryka jelit, pojawia się meteoryt, dudnienie, chęć wypróżnienia i możliwe jest uwolnienie stolca. Pod koniec ataku pojawia się stan wyraźnego osłabienia po kryzysie. Często występują mieszane kryzysy sympato-przywspółczulne, charakteryzujące się aktywacją obu części autonomicznego układu nerwowego.

Rozpoznanie dystonii naczyniowej

Diagnozowanie dystonii wegetatywno-naczyniowych jest trudne ze względu na różnorodność objawów i brak wyraźnych parametrów obiektywnych. W przypadku dystonii wegetatywno-naczyniowej możemy raczej mówić o diagnostyce różnicowej i wykluczaniu patologii organicznej konkretnego układu. W tym celu pacjenci są konsultowani przez neurologa, endokrynologa i badanie przez kardiologa.

Podczas wyjaśniania historii konieczne jest ustalenie rodzinnego obciążenia z powodu dysfunkcji wegetatywnej. U pacjentów z urotelią w rodzinie częstość występowania choroby wrzodowej żołądka, astmy oskrzelowej, neurodermitów jest częstsza; z sympatykotią - nadciśnieniem tętniczym, chorobą wieńcową, nadczynnością tarczycy, cukrzycą. U dzieci z dystonią wegetatywną i naczyniową, historia jest często nasilona przez niekorzystny przebieg okresu okołoporodowego, nawracające ostre i przewlekłe infekcje ogniskowe.

Podczas diagnozowania dystonii wegetatywno-naczyniowej należy ocenić początkowe wartości tonusu wegetatywnego i reaktywności wegetatywnej. Początkowy stan ANS ocenia się w spoczynku, analizując skargi, mózg EEG i EKG. Autonomiczne reakcje układu nerwowego określa się za pomocą różnych testów funkcjonalnych (ortostatycznych, farmakologicznych).

Leczenie dystonii wegetatywno-naczyniowej

Pacjenci z dystonią naczyniowo-naczyniową są leczeni pod nadzorem lekarza pierwszego kontaktu, neurologa, endokrynologa lub psychiatry, w zależności od preferencyjnych objawów zespołu. W przypadku dystonii wegetatywno-naczyniowej wykonuje się kompleksową, długoterminową, indywidualną terapię, biorąc pod uwagę charakter dysfunkcji wegetatywnej i jej etiologię.

Preferencje w wyborze metod leczenia stosuje się do podejścia wolnego od narkotyków: normalizacji pracy i odpoczynku, eliminacji fizycznej nieaktywności, mierzonego wysiłku fizycznego, ograniczenia skutków emocjonalnych (stres, gry komputerowe, oglądanie telewizji), indywidualnej i rodzinnej korekty psychologicznej, racjonalnego i prawidłowego odżywiania.

Pozytywny wynik w leczeniu dystonii wegetatywno-naczyniowej obserwuje się z masażu leczniczego, refleksologii, zabiegów wodnych. Zastosowany efekt fizjoterapeutyczny zależy od rodzaju dysfunkcji wegetatywnej: w przypadku vagotonia pokazano elektroforezę z wapniem, mezaton, kofeinę; z sympatykotonią - z papaweryną, aminofiliną, bromem, magnezem).

W przypadku niewystarczającego ogólnego wzmocnienia i działań fizjoterapeutycznych zalecana jest indywidualnie dobrana terapia lekowa. Aby zmniejszyć aktywność reakcji wegetatywnych przepisywanych środki uspokajające (waleriany, motherwort, ziele dziurawca, Melissa, itp.), Leki przeciwdepresyjne, uspokajające, leki nootropowe. Glicyna, kwas hopantenowy, kwas glutaminowy, złożone preparaty witaminowo-mineralne często mają korzystny efekt terapeutyczny.

Aby zmniejszyć objawy sympatykotonii, stosuje się blokery β-adrenergiczne (propranolol, anaprilin), efekty wagotoniczne - ziołowe psychostymulatory (Schizandra, eleutherococcus itp.). W przypadku dystonii wegetatywno-naczyniowej przeprowadza się leczenie przewlekłych ognisk infekcji wraz z patologią endokrynną, somatyczną lub inną.

Rozwój poważnych kryzysów wegetatywnych w niektórych przypadkach może wymagać pozajelitowego podawania neuroleptyków, środków uspokajających, β-blokerów, atropiny (w zależności od formy kryzysu). Pacjenci z dystonią wegetatywną powinni być poddawani regularnym kontrolom (raz na 3-6 miesięcy), szczególnie w okresie jesienno-wiosennym, kiedy konieczne jest powtórzenie zespołu środków terapeutycznych.

Prognoza i zapobieganie dystonii wegetatywno-naczyniowej

Szybkie wykrywanie i leczenie dystonii wegetatywnej i jej konsekwentna profilaktyka w 80-90% przypadków prowadzi do zniknięcia lub znacznego zmniejszenia wielu objawów i przywrócenia zdolności adaptacyjnych organizmu. Niekorygowany przebieg dystonii wegetatywno-naczyniowej przyczynia się do powstawania różnych zaburzeń psychosomatycznych, niedostosowania psychicznego i fizycznego pacjentów, negatywnie wpływa na jakość ich życia.

Kompleks środków zapobiegawczych dla dystonii wegetatywno-naczyniowej powinien mieć na celu wzmocnienie mechanizmów samoregulacji układu nerwowego i wzmocnienie zdolności adaptacyjnych organizmu. Osiąga się to poprzez zdrowy styl życia, zoptymalizowany odpoczynek, pracę i aktywność fizyczną. Zapobieganie zaostrzeniom dystonii wegetatywno-naczyniowych odbywa się za pomocą racjonalnej terapii.

Dystonia naczyniowo-naczyniowa: rodzaje, przyczyny, objawy, leczenie u dorosłych i dzieci

Być może wśród nas nie ma osoby, która nigdy nie słyszała o dystonii wegetatywnej - naczyniowej (VVD). To nie przypadek, ponieważ według statystyk cierpi na nie aż 80% dorosłej populacji planety i około 25% dzieci. Ze względu na większą emocjonalność kobiety cierpią na dysfunkcję wegetatywną trzy razy częściej niż mężczyźni.

Patologia jest zwykle wykrywana w wieku dziecięcym lub młodym, szczyt objawów przypada na 20-40 lat - najbardziej sprawny i aktywny okres, dlatego normalny rytm życia jest zaburzony, działalność zawodowa jest utrudniona, wpływają na relacje rodzinne.

Co to jest: choroba lub funkcjonowanie układu nerwowego? Kwestia esencji dysfunkcji autonomicznej przez długi czas pozostawała kontrowersyjna, eksperci najpierw ją zidentyfikowali jako chorobę, ale jak obserwowali pacjenci, stało się jasne, że IRR jest zaburzeniem funkcjonalnym, mającym wpływ przede wszystkim na psychikę i roślinność.

Jednocześnie zaburzenia czynnościowe i subiektywne odczucia nie tylko zmuszają cię do zmiany stylu życia, ale także wymagają odpowiedniej pomocy i czasu, ponieważ z czasem mogą rozwinąć się w więcej - chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie, wrzody lub cukrzycę.

Przyczyny dystonii naczyniowej

Autonomiczny układ nerwowy, w tym podziały współczulne i przywspółczulne, reguluje funkcję narządów wewnętrznych, utrzymując stałość środowiska wewnętrznego, temperaturę ciała, ciśnienie, puls, trawienie itp. Odpowiednia reakcja organizmu na zewnętrzne bodźce, jego adaptacja do zmieniające się warunki środowiskowe, stres i przeciążenie.

Autonomiczny układ nerwowy działa niezależnie, autonomicznie, nie jest posłuszny naszemu pragnieniu i świadomości. Sympatika określa takie zmiany, jak wzrost ciśnienia i pulsu, rozszerzenie źrenic, przyspieszenie procesów metabolicznych i przywspółczulne odpowiada za niedociśnienie, bradykardię, zwiększone wydzielanie soków trawiennych i napięcie mięśni gładkich. Niemal zawsze te podziały autonomicznego układu nerwowego mają przeciwny, antagonistyczny efekt, aw różnych okolicznościach życia przeważa wpływ jednego z nich.

Kiedy pojawia się zaburzenie funkcji wegetatywnej, pojawiają się różne objawy, które nie pasują do obrazu żadnej ze znanych chorób serca, żołądka lub płuc. Kiedy IRR zwykle nie ma uszkodzeń organicznych innych narządów, a pacjent stara się znaleźć straszną chorobę na próżno i nie przynosi oczekiwanych owoców.

IRR jest ściśle związana ze sferą emocjonalną i osobliwościami psychiki, dlatego zwykle przebiega z różnymi manifestacjami psychologicznymi. Bardzo trudno jest namówić pacjenta na brak patologii narządów wewnętrznych, ale to psychoterapeuta jest w stanie zapewnić skuteczną pomoc.

Przyczyny dystonii wegetatywno-naczyniowej są bardzo różne, a czasami leżą we wczesnym dzieciństwie, a nawet w okresie rozwoju prenatalnego. Wśród nich najważniejsze są:

  • Niedotlenienie domaciczne, nieprawidłowe porody, infekcje w dzieciństwie;
  • Stres, nerwica, poważne fizyczne przeciążenie;
  • Urazowe uszkodzenie mózgu i neuroinfekcja;
  • Zmiany hormonalne podczas ciąży, w okresie dojrzewania;
  • Dziedziczność i cechy konstytucji;
  • Obecność przewlekłej patologii narządów wewnętrznych.

Patologiczny przebieg ciąży i porodu, infekcje we wczesnym dzieciństwie przyczyniają się do manifestacji objawów dystonii wegetatywnej u dzieci. Takie dzieci mają skłonności do kaprysów, niespokojnych, często brzęczących, cierpiących na biegunkę lub zaparcie, są podatne na częste przeziębienia.

U dorosłych, wśród przyczyn dystonii wegetatywno-naczyniowej, na pierwszy plan wysuwa się stres, intensywny emocjonalny stres i fizyczne przeciążenie. Zachorowalność w dzieciństwie, słabe zdrowie fizyczne i przewlekła patologia mogą również stanowić tło dla wewnętrznej stopy zwrotu w przyszłości.

U nastolatków dystonia wegetatywno-naczyniowa wiąże się z szybkim wzrostem, gdy system wegetatywny po prostu nie ma czasu na rozwój fizyczny, młody organizm nie może odpowiednio dostosować się do zwiększonych wymagań, pojawiają się objawy zaburzeń regulacji, zarówno psychologiczne w zespole i rodzinie, jak i fizyczne - z kołataniem serca, niedociśnieniem, dusznością itp.

Objawy VSD

Objawy dystonii wegetatywnej są niezwykle różnorodne i wpływają na funkcjonowanie wielu narządów i układów. Z tego powodu pacjenci w poszukiwaniu diagnozy przechodzą różne badania i odwiedzają wszystkich znanych im specjalistów. Zazwyczaj, zanim diagnoza zostanie ustalona, ​​szczególnie aktywni pacjenci mają imponującą listę procedur diagnostycznych, które przeszły i często są pewni, że istnieje poważna patologia, ponieważ objawy mogą być tak wyraźne, że nie ma wątpliwości, że istnieją bardziej straszne diagnozy niż IRR.

W zależności od częstości występowania objawu rozróżnia się następujące typy dystonii wegetatywno-naczyniowej:

  1. Sympatyczny;
  2. Parasympatikoton;
  3. IRR typu mieszanego.

Nasilenie objawów określa łagodny, umiarkowany lub ciężki przebieg patologii, a występowanie zjawiska VSD umożliwia izolowanie form uogólnionych i lokalnych, gdy wiele systemów lub ktoś cierpi. W trakcie IRR mogą być ukryte, napadowe lub stałe.

Główne cechy IRR uwzględniają:

  • Ból w sercu (kardiologia);
  • Arytmie;
  • Zaburzenia oddychania;
  • Zaburzenia autonomiczne;
  • Fluktuacje napięcia naczyniowego;
  • Stany podobne do stanów neurotycznych.

Zespół serca w VSD, występujący u 9 na 10 pacjentów, to uczucie bicie serca lub blaknięcie serca, ból w klatce piersiowej i zaburzenia rytmu serca. Pacjenci są słabo przystosowani do wysiłku fizycznego, szybko się zmęczeni. Kardiogia może być paląca, kłująca, długa lub krótkotrwała. Arytmia manifestuje się przez tachy- lub bradykardię, extrasystolię. Dokładne badanie serca zwykle nie wykazuje żadnych zmian strukturalnych ani organicznych.

Dystonia naczyniowo-naczyniowa, występująca w hipertonicznej postaci, objawia się wzrostem ciśnienia krwi, które jednak nie przekracza wartości granicznych, w zakresie od 130-140 / 85-90 mm Hg. Art. Prawdziwe kryzysy nadciśnieniowe występują dość rzadko. Na tle fluktuacji ciśnienia, bóle głowy, osłabienie, palpitacje są możliwe.

Dystonia naczyniowo-naczyniowa typu hipotonicznego wiąże się ze zwiększonym napięciem przywspółczulnego układu nerwowego. Pacjenci tacy mają skłonność do apatii, senności, odczuwania słabości i zmęczenia, przeważają wśród nich omdlenia, asteniki i cienkie przedmioty, są blade i często zimne. Ich skurczowe ciśnienie krwi wynosi zwykle 100 mm Hg. Art.

Przy wszystkich postaciach VSD, bólach głowy, ciągłym zmęczeniu, rozstrojonych stolcach w postaci biegunki lub zaparć, może wystąpić duszność, uczucie guza w gardle i brak powietrza. Dystonii mózgowej towarzyszą zawroty głowy, omdlenia, hałas w głowie.

Temperatura ciała wzrasta bez przyczyny i samorzutnie się zmniejsza. Pocenie się, zaczerwienienie w postaci zaczerwienienia twarzy, drżenie, chilliness lub uczucie ciepła są charakterystyczne. Pacjenci z VSD są meteosensywni, słabo przystosowani do wysiłku fizycznego i stresu.

Na szczególną uwagę zasługuje sfera psycho-emocjonalna, która zawsze cierpi na różne formy dysfunkcji autonomicznej. Pacjenci są apatyczni lub wręcz przeciwnie, nadmiernie aktywni, drażliwi, lękliwi. Częste ataki paniki, fobie, podejrzliwość, depresja. W ciężkich przypadkach możliwe są tendencje samobójcze, prawie zawsze występuje hipochondria z nadmierną uwagą w każdym, nawet najbardziej nieistotnym, objawie.

IRR jest częściej diagnozowana u kobiet, które są bardziej emocjonalne, częściej doświadczają tego przy różnych okazjach i doświadczają dużych obciążeń podczas ciąży, porodu i późniejszego wychowania dzieci. Objawy mogą się nasilać w okresie menopauzy, gdy występują znaczące zmiany hormonalne.

Objawy IRR są bardzo różne, wpływając na wiele narządów, każdy z nich jest bardzo dotkliwie doświadczany przez pacjenta. Wraz z pozornymi chorobami zmienia się tło emocjonalne. Drażliwość, płaczliwość, nadmierny entuzjazm dla jego skarg i poszukiwanie patologii naruszają adaptację społeczną. Pacjent przestaje komunikować się z przyjaciółmi, relacje z krewnymi się pogarszają, a styl życia może zostać wycofany. Wielu pacjentów woli znaleźć dom i samotność, co nie tylko nie poprawia ich kondycji, ale także przyczynia się do większej koncentracji na skargach i subiektywnych odczuciach.

Na razie, oprócz zaburzeń czynnościowych, nie występują żadne inne zaburzenia narządów wewnętrznych. Ale nie na darmo mówią, że wszystkie choroby są od nerwów. Długoterminowe VSD wcześniej czy później może prowadzić do innych chorób - choroby niedokrwiennej serca, cukrzycy, nadciśnienia, zapalenia okrężnicy lub wrzodu żołądka. W takich przypadkach, oprócz korekty tła emocjonalnego, konieczne będzie bardziej istotne leczenie rozwiniętej patologii.

Diagnostyka i leczenie VSD

Ponieważ nie ma jednoznacznych kryteriów diagnostycznych i patognomonicznych objawów IRR, diagnoza zwykle występuje na zasadzie wykluczania innej, somatycznej, patologicznej. Różne objawy popychają pacjentów do wizyty u różnych specjalistów, którzy nie stwierdzają nieprawidłowości w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych.

Pacjenci z objawami IRR muszą skonsultować się z neurologiem, kardiologiem, endokrynologiem, w niektórych przypadkach - z psychoterapeutą. Lekarze dokładnie pytają pacjenta o naturę dolegliwości, obecność krewnych w przypadkach choroby wrzodowej, nadciśnienie, cukrzycę i nerwicę. Ważne jest, aby dowiedzieć się, jak ciąża i poród pochodziły od matki, wczesnego dzieciństwa pacjenta, ponieważ przyczyna IRR może być niekorzystnym działaniem przed urodzeniem.

Wśród badań są zwykle wykonywane badania krwi i moczu, elektroencefalografia, testy funkcjonalne do analizy aktywności autonomicznego układu nerwowego, obowiązkowe EKG.

Gdy diagnoza nie budzi wątpliwości, a inne choroby są wykluczone, lekarz decyduje o potrzebie leczenia. Terapia zależy od objawów, ich nasilenia, stopnia upośledzenia pacjenta. Do niedawna pacjenci z IRR byli podawani przez neurologów, ale dzisiaj nie można zaprzeczyć, że psychoterapeuta może zapewnić największą pomoc, ponieważ IRR jest przede wszystkim problemem planu psychogennego.

Najważniejsze znaczenie w leczeniu dystonii wegetatywno-naczyniowej należy do ogólnych środków. Oczywiście większość pacjentów oczekuje, że zostaną przepisane tabletki, które natychmiast złagodzą wszystkie objawy choroby, ale tak się nie stanie. Aby skutecznie pozbyć się patologii, potrzebna jest praca samego pacjenta, jego pragnienie i chęć normalizacji jego samopoczucia.

Ogólne środki dotyczące leczenia IRR obejmują:

  1. Zdrowy styl życia i odpowiedni schemat.
  2. Dieta.
  3. Odpowiednia aktywność fizyczna.
  4. Eliminacja przeciążeń nerwowych i fizycznych.
  5. Fizjoterapia i zabiegi wodne.

Zdrowy styl życia jest podstawą prawidłowego funkcjonowania wszystkich narządów i układów. Kiedy IRR powinna wykluczać palenie, nadużywanie alkoholu. Konieczne jest znormalizowanie trybu pracy i odpoczynku, z poważnymi objawami może być konieczna zmiana rodzaju pracy. Po ciężkim dniu pracy trzeba odpowiednio odpocząć - nie leżeć na kanapie, a raczej chodzić na świeżym powietrzu.

Dieta pacjentów z VSD nie powinna zawierać nadmiaru soli i płynu (szczególnie przy typie nadciśnieniowym), dlatego warto odstawić od mocnej kawy, mąki, tłustych i pikantnych potraw. Hypotonics pokazuje owoce morza, twarożek, herbatę. Biorąc pod uwagę, że większość pacjentów ma trudności z trawieniem, cierpi na zaburzenia krzepliwości i ruchliwość jelit, odżywianie powinno być zrównoważone, lekkie, ale jednocześnie pełnoziarniste, rośliny strączkowe, chude mięso, warzywa i owoce, orzechy, produkty mleczne.

Aktywność fizyczna pozwala na znormalizowanie tonu autonomicznego układu nerwowego, więc regularne ćwiczenia, terapia ruchowa, chodzenie - dobra alternatywa dla domowej rozrywki podczas siedzenia lub leżenia. Wszystkie rodzaje zabiegów wodnych (kąpiele, bicze, zimna woda, basen) są bardzo przydatne, ponieważ woda nie tylko pomaga wzmocnić mięśnie, ale także łagodzi stres.

Pacjenci z VSD muszą maksymalnie zabezpieczyć się przed emocjonalnymi i fizycznymi przeciążeniami. Telewizja i komputer są silnymi środkami drażniącymi, więc lepiej ich nie nadużywać. Komunikacja z przyjaciółmi, wyjście na wystawę lub do parku będzie znacznie bardziej użyteczna. Jeśli chcesz wziąć udział w zajęciach, powinieneś wykluczyć wszystkie rodzaje ćwiczeń siłowych, podnoszenie ciężarów i lepiej preferować gimnastykę, jogę, pływanie.

Procedury fizjoterapii pomagają znacznie poprawić stan. Pokazano akupunkturę, masaż, magnetoterapię, elektroforezę z magnezem, papawerynę, wapń (zależnie od postaci patologii).

Leczenie sanatoryjne jest wskazane wszystkim osobom cierpiącym na IRR. Nie jest konieczne jednoczesne wybieranie instytucji o profilu kardiologicznym, zwykłe sanatorium lub wycieczki do morza. Reszta od zwykłych rzeczy, zmiana sytuacji, nowe znajomości i komunikacja pozwalają oderwać się od objawów, rozproszyć i uspokoić.

Leczenie farmakologiczne jest określane przez preferencyjne objawy u danego pacjenta. Główną grupą leków na IRR są leki o działaniu uspokajającym:

  • Fitopreparaty - waleriany, motherwort, Novo-Passit, itp.;
  • Leki przeciwdepresyjne - tsipraleks, paroksetyna, amitryptylina;
  • Tranquilisers - seduksen, Elenium, tazepam, grandaxine.

W niektórych przypadkach przepisane leki nootropowe (piracetam, omnaron), leki naczyniowe (cynaryzyna, aktovegin, cavinton), leki psychotropowe - grandaxine, mezapam, sonapaks. W przypadku hipotonicznego typu VSD pomocne jest zastosowanie adaptogenów i fitomedii tonikowych - Eleutherococcus, Ginseng, Pantocrinum

Z reguły leczenie rozpoczyna się od bardziej "miękkich" preparatów ziołowych, w przypadku braku efektu dodaje się lekkie środki uspokajające i przeciwdepresyjne. W przypadkach silnego lęku, ataków paniki, zaburzeń podobnych do nerwic, nie można nic zrobić bez korekty leków.

Leczenie objawowe ma na celu wyeliminowanie objawów innych narządów, przede wszystkim układu sercowo-naczyniowego.

Przy tachykardii i podwyższonym ciśnieniu krwi, anaprilin i inne leki z grupy beta-blokerów (atenolol, egilok), są przepisywane inhibitory ACE. Kardialgia jest zwykle usuwana przez przyjmowanie środków uspokajających - seduksen, Corvalol, Valocordin.

Bradykardia mniej niż 50 uderzeń serca na minutę wymaga stosowania atropiny, preparatów z belladonny. Pomagają w tym chłodne kąpiele tonizujące, prysznice i ćwiczenia fizyczne.

Leczenie środkami ludowymi może być dość skuteczne, biorąc pod uwagę, że wiele ziół ma tak niezbędny efekt uspokajający. Zastosuj waleriany, motherwort, głóg, piwonia, mięta i melisa. Zioła są sprzedawane w aptece, są przygotowywane w sposób opisany w instrukcji lub po prostu parzą gotowe saszetki w szklance wody. Ziołolecznictwo można z powodzeniem łączyć z lekami.

Należy zauważyć, że cel opisywanego "serca" nie jest dowodem na obecność prawdziwie kardiologicznej patologii, ponieważ w większości przypadków problemy z rytmem serca i ciśnienia mają charakter czynnościowy. Powinno to być znane pacjentom, którzy na próżno szukają oznak naprawdę niebezpiecznych chorób.

Osobna uwaga zasługuje na działania psychoterapeutyczne. Tak się złożyło, że podróż do psychiatry lub psychoterapeuty jest często uważana zarówno przez pacjenta, jak i przez jego krewnych za niewątpliwy objaw choroby psychicznej, dlatego wielu pacjentów nigdy nie dociera do tego specjalisty. Tymczasem to psychoterapeuta jest w stanie najlepiej ocenić sytuację i przeprowadzić leczenie.

Zarówno indywidualne, jak i grupowe lekcje z wykorzystaniem różnych metod wpływania na psychikę pacjenta są użyteczne. Mając wiele fobii, ataków paniki, nieuzasadnionej agresji lub apatii, obsesyjnego pragnienia znalezienia w sobie strasznej choroby, psychoterapeuta pomaga znaleźć prawdziwą przyczynę takich zaburzeń, które mogą leżeć w dzieciństwie, związkach rodzinnych, długotrwałych nerwowych wstrząsach. Po zrozumieniu przyczyny swoich doświadczeń wielu pacjentów znajduje sposób, aby z powodzeniem sobie z nimi poradzić.

Konieczne jest kompleksowe potraktowanie IRR przy udziale samego pacjenta, wybierając indywidualnie schematy i nazwy leków. Pacjent z kolei musi zrozumieć, że symptomy choroby u części narządów wewnętrznych są związane z osobliwościami psychiki i sposobu życia, dlatego warto zaprzestać poszukiwań chorób i rozpocząć zmianę stylu życia.

Pytanie, czy warto leczyć IRR, jeśli nie jest niezależną chorobą, nie powinno stać. Po pierwsze, stan ten pogarsza jakość życia, zmniejsza zdolność do pracy, wyczerpuje już wyczerpany system nerwowy pacjenta. Po drugie, długoterminowa istniejąca IRR może prowadzić do rozwoju ciężkiej depresji, skłonności samobójczych, astenii. Częste nadciśnieniowe kryzysy i arytmie ostatecznie doprowadzą do organicznych zmian w sercu (przerost, miażdżyca), a wtedy problem stanie się naprawdę poważny.

Dzięki terminowej i poprawnej korekcji objawów IRR rokowanie jest korzystne, poprawia się samopoczucie, przywraca się normalny rytm życia, pracy i aktywności społecznej. Pacjenci powinni być monitorowani przez neurologa (neuropsychologa, psychoterapeutę), a leczenie można prowadzić w celach profilaktycznych, szczególnie w okresie jesiennym i wiosennym.